Dziś obchodzimy uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

15 sierpnia to dzień, kiedy obchodzimy w Polsce uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Jaka właściwie jest geneza i natura tego święta?

Początki świętowania Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny sięgają przełomu V i VI wieku. Od 1950 r. prawda ta została ogłoszona w Kościele katolickim jako dogmat.

– Wskazuje ona na godność ludzkiej osoby oraz jej powołanie, którym jest wieczne szczęście z Bogiem – powiedział PAP mariolog o. prof. Grzegorz Bartosik.

Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny obchodzona jest w Kościele katolickim 15 sierpnia. W konstytucji apostolskiej „Munificentissimus Deus” („Najszczodrobliwszy Bóg”) 1 listopada 1950 r. Papież Pius XII ogłosił dogmat, który stwierdzał, że „po zakończeniu swojego ziemskiego życia Najświętsza Maryja Panna została z ciałem i duszą wzięta do niebieskiej chwały”.

– Ojciec Święty nie wypowiedział się jednak na temat śmierci Maryi, a więc – czy umarła i została wzięta do nieba po śmierci i wskrzeszona, czy też po zakończeniu biegu ziemskiego życia przeszła do wiecznej chwały, nigdy nie umierając – zwrócił uwagę franciszkanin o. prof. Grzegorz Bartosik.

Powiedział, że kwestię śmierci Maryi podjął dopiero Jan Paweł II w swojej katechezie z 25 czerwca 1997 r. – Papież opowiedział się wówczas za tezą, że Maryja – podobnie jak każdy człowiek – umarła, a następnie została przez Jezusa wskrzeszona, czyli dostąpiła zmartwychwstania z ciałem i duszą i została wzięta do nieba – wyjaśnił mariolog.

Treść dogmatu potwierdza wielowiekową wiarę Kościoła. Święto Wniebowzięcia Matki Bożej obchodzone było już na przełomie V i VI wieku. Na przełomie V/VI wieku w Ogrodzie Oliwnym została wzniesiona świątynia ku czci „Zaśnięcia Matki Bożej”. Pierwotna nazwa święta Wniebowzięcia Maryi to zaśnięcie Bogurodzicy, czyli Koimesis. – Do dziś tradycja wschodnia uznaje, że Maryja przeszła przed bramę śmierci (zasnęła w Panu) i dopiero po tym została wzięta z ciałem i duszą do nieba. W Kościele zachodnim święto w VII wieku przyjęło nazwę Wniebowzięcia.

W tradycji ludowej 15 sierpnia jest świętem „Matki Bożej Zielnej”. – Są dwa tłumaczenie tego zwyczaju. Jeden związany z apokryfami, czyli niekanonicznymi księgami, według których św. Tomasz po wniebowzięciu wszedł do grobu, gdzie miało spoczywać ciało Maryi, i zobaczył tam jedynie kwiaty i zioła. Natomiast druga tradycja tłumaczy, że kwiaty i zioła są symbolem Matki Bożej, która jest najpiękniejszym owocem ziemi – wyjaśnił o. prof. Bartosik. Zgodnie z tradycją 15 sierpnia w Polsce – w dowód wdzięczności Bogu za zebrane plony – przynosi się do kościoła bukiety złożone ze zbóż, warzyw, owoców, kwiatów i ziół, które na zakończenie Liturgii są święcone przez kapłana.

info: PAP
fot.: ekai.pl